CEMİL ALTINBİLEK

YİNE MANİSA YURDU VAKFI

YİNE MANİSA YURDU VAKFI
Manisa Denge Gazetesinin 28.04.2008 tarihli nüshasında yayımlanmıştır.

YİNE MANİSA YURDU VAKFI

Manisa Yüksek Tahsil Öğrenci Yurdu Vakfı, kuruluş gayesine uygun olarak, Manisalı öğrencilere faydalı hale gelinceye kadar takipçisi olmaktan ve yeri geldikçe yazmaktan bıkmayacağız.

Üstelik bu defa; her yönden Manisa´dan uzaklaştırılmış olan bu vakfın yapısındaki hukuki noksanlığı, Vakıflar Genel Müdürlüğü, Daire Başkanlığından Emekli olduğundan, Vakıf konusunda uzman, Manisa tutkunu bir Ağabeyimiz, Ali Taha Özaydın´ın bir tespitini Manisa Kamuoyu ile paylaşmak istiyorum.

Dr. M. Neşet Tamer Başkanlığında, 1954 yılında kurulan Manisa Yüksek Öğrenci Yurdu DERNEĞİ, bilahare 1965 tarihinde VAKIF haline getirilmiş ve sonra da Vakıf merkezi Ankara´ya nakledilmiştir. Yani dernek vakfın kuruluşuna da katılmıştır. Ancak derneğin Vakıf kuruluşuna katılmasından ardından, adı geçen dernek Manisa Valiliği tarafından kapatılmış ve bu Derneğin Vakıf üzerindeki tüm yetki ve temsil hakları da Manisa İl Özel İdaresine devredilmiştir.

Ne var ki yıllardır Ankara´da babadan-oğla geçmek suretiyle, idari yönden Manisa ile ilgisini kesmiş olan Vakfın yönetiminde, ne Manisa Valiliğinden, ne İl Özel İdaresinden, ne de Manisa Belediyesi gibi resmi bir kurumdan bir temsilci bulunmadığı gibi, Manisa İl genelinden de hiçbir temsilcinin bulunmadığı bilinmektedir.

Ancak, bu vakıf halen Ankara Cebeci´de bulunan 800 yatak kapasiteli Cebeci Yurdunun sahibidir. Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğüne kiraya verilmiş olan bu yurdun, kira gelirlerinden, ne Manisa´ya ne de Manisalı Yüksek Tahsil Öğrencilerine bir fayda yoktur.

Vakıf tarafından, kira gelirleri ile birkaç yüz öğrenciye burs verildiği söylense de, bu öğrencilerin de Manisalı olmadığı, bizzat vakıf yöneticisi tarafından, "Kamu Yararına bir Vakıf olduğumuzdan tüm illere aynı mesafede olmalıyız" gibi yerinde ve makul olmayan bir gerekçeye dayandırılmaktadır.

Zaten, Manisalı Yüksek Tahsil Öğrencilerine bu Manisa Vakfı tarafından burs verilmediği kendi tecrübelerimle bilmekteyim. İstanbul Manisalılar Derneği Başkanı olarak tarafımdan bizzat yönlendirilerek, müracaat ettirdiğim, Manisa´nın kırsal kesiminden İstanbul´da Üniversite kazanarak okumaya gelmiş ve ailesi asgari geçim standardının bile altında sayılabilecek, ama en gözde Fakülteleri kazanmış kabiliyetli ve gerçek ihtiyaç sahibi, onlarca gencin ısrarlı talep ve takiplerine rağmen, hiçbirisine burs verilmediğini bizzat müşahede edenlerdenim.

Anılan Vakfın malvarlığı ve kuruluş gayesine aykırı tasarrufları sadece "Cebeci Yurdu" örneğiyle kalmamıştır. Bu Vakıf İstanbul´daki Manisalı Öğrencilere yurt yapılmak üzere kendisine tahsis edilen araziyi seneler sonra yüksek bir bedelle satmıştır. Bilahare de Manisa Lalelide şu anda Saruhan Otelin bulunduğu araziyi yine tahsis yolu ile sembolik bir bedelle önce Yurt, sonra Kültür Merkezi İnşa etmek üzere iktisap edilmiştir. Ama hali hazırda görüldüğü gibi, nihayetinde dört yıldızlı bir otel olarak bitmiş olan inşaat, yine kuruluş gayesinin dışında ticari bir şekilde işletmesi kiraya verilmiştir.

Bunun dışında yine aynı Vakıf, Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Muradiye kampusu içindeki hazineye ait 9350 metrekarelik arsayı, Öğrenci Yurdu yapmak üzere 1995 tarihinde ve çok düşük bir bedelle iktisap etmiş ve üzerinden 13 yıl geçmesine rağmen hiçbir tesis yapılmamıştır.

Yukarıda sayılan bütün bu Vakıf tasarruflarının, Vakfın gayesi olan Manisalı Yüksek Tahsil Öğrencilerine yer-yurt sağlamak adı altında yapıldıktan sonra, vakfın gayesinin tamamen aksine ticari faaliyetlere dönüştüğü gözlenmektedir.

Bu Vakıf Bakanlar Kurulu Kararı ile "Kamu Yararına Çalışan Vakıflardan" olduğu halde, Kamu Yararına tahsis etmek için iktisap ettiği arazileri, nasıl turistik otel olarak inşa edip, kiraya verebildiğini anlayabilmiş değiliz. Veya ikinci kuşak Vakıf yöneticilerinin yüzlerce öğrenciye burs verdiklerini iddialarına karşı, nasıl oluyor da bilgim tahtında müracaat etmiş hiçbir Manisalı öğrenciye burs verilmemiştir?

Vakfın genel denetimini sonucu oluşan, müfettiş raporlarında da, Vakıf yönetimindeki noksanlıklar ve Manisa İl Özel İdaresi temsilcisinin yokluğu tespit ve eleştiri konusu yapılmıştır. Bütün bu sebeplerle; Başta Manisa Milletvekilleri, Manisa Valiliği, İl Özel İdaresi, Manisa Belediyesi, ilgili Teftiş Heyetleri, Cumhuriyet Savcıları ve tüm Manisa sivil toplum örgütleri ile Manisa Sevdalılarını, bu konuya duyarlı olmaya ve Manisa sermayesi ile oluşturulan bu vakfı, Manisa ve Manisalılara döndürünceye kadar takip etmeye çağırıyorum.

Cemil ALTINBİLEK
Manisa İli Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği
(İstanbul´daki Manisalılar) Onursal Başkanı
Manisa Denge Gazetesinde 28.04.2008 günü yayımlanmıştır.